Ik zie haar nog zitten, aan haar tafel, met een klein schriftje en een pen in de hand. Altijd ergens woorden aan het verzamelen. Gedichtjes, versjes, stukjes tekst. Uit bundels van dichters, maar evengoed uit de boekskes. Als ze iets mooi vond, schreef ze het over. Zinnen die bleven hangen, omdat ze iets raakten. Omdat ze klopten. Ze bewaarde ze in haar dagboekjes, om er later weer in te grasduinen. Op zoek naar iets dat paste - voor een verjaardagskaart, een boodschap aan ie

Eerlijk? De afgelopen maanden had ik te veel tijd. En dus deed ik niks. Trek aan mijn oren en zeg hoe ik jou (ja, jou) kan helpen!